docieplenia celulozą

 

Pierwsze próby zabezpieczania przeciekających oraz przemarzających ścian budynków mieszkalnych, podejmowano w Polsce już w latach 70. XX wieku. Wytyczne zostały opracowane dokładnie w 1972 roku przez Instytut Techniki Budowlanej. Na przestrzeni lat ulegały one wielu zmianom, dlatego też współczesne docieplenia są dużo bardziej skuteczne i zapewniają coraz to wyższy stopień zabezpieczenia termicznego.

Jakie metody dociepleń są obecnie stosowane?

Jedną z pierwszych metod w tym zakresie, nazywa się umownie metodą ciężką mokrą. Stosowano w niej styropian o grubości 2-3 cm. Jego powierzchnia była natomiast zabezpieczana tynkiem cementowo-wapiennym, który był układany na siatce z prętów zbrojeniowych ø 4,5 mm. Obecnie nie jest już stosowana.

Równolegle do tej metody, zaczęła rozwijać się również metoda lekka mokra. Na ten moment jest to jedna z najczęściej wykorzystywanych opcji docieplenia budynku. Polega ona na wykonywaniu z odpowiednio połączonych ze sobą oraz dobranych materiałów trzech warstw, które ostatecznie tworzą kompletny układ dociepleniowy. Pierwsza warstwa to izolacja termiczna, która składa się z płyt styropianowych lub też płyt z wełny mineralnej, które są przyklejane do ścian przy pomocy mas i zapraw klejących. Dodatkowo mocuje się je również przy pomocy łączników mechanicznych. Płyty prócz istotnej roli izolatora, pełnią również funkcję przekładki, która eliminuje koncentrację naprężeń występujących w cienkich warstwach wyprawy tynkarskiej. Do wykonania tego rodzaju docieplenia można wykorzystywać płyty styropianowe spełniające normę: PN-EN 13163 oraz płyty z wełny mineralnej o normie: PN-EN  13162. Druga warstwa zbrojna wykonywana jest z siatki zbrojącej, którą zatapia się obustronnie w zaprawie lub też masie klejącej. Trzecia warstwa to natomiast zewnętrza zaprawa tynkarska, która zabezpiecza układ dociepleniowy między innymi przed szkodliwymi czynnikami atmosferycznymi oraz uszkodzeniami mechanicznymi.

Docieplenia wykonuje się również w oparciu o metodę lekką suchą. W Polsce najpopularniejszymi jej “rodzajami”, jest siding i system elewacji wentylacyjnych. Pierwszą z tych metod stosuje się przede wszystkim w jednorodzinnych budynkach mieszkalnych, drugą natomiast w budynkach pełniących funkcje usługowo-handlowe.

Docieplanie budynków celulozą – na czym polega ta metoda?

Docieplenia celulozą stają się na rynku coraz bardziej popularne, a sama metoda zyskuje wielu zwolenników przede wszystkim wśród osób, które chcą korzystać z ekologicznych i innowacyjnych rozwiązań. Ten sposób docieplenia budynków charakteryzuje się wysoką trwałością i posiada bardzo długie gwarancje, co dodatkowo potwierdza jego skuteczność. Choć celuloza może kojarzyć się głównie z papierem, to w przypadku dociepleń jest ona całkowicie niepalna i nie rozprzestrzenia ognia.

Celuloza wykorzystywana do dociepleń jest bezpieczna higienicznie, bada się ją pod kątem zawartości metali ciężkich oraz lotnych związków organicznych. Celuloza ma zdolność do wychwytywania pary wodnej, dlatego też ma pozytywny wpływ na utrzymywanie poziomu wilgoci we wnętrzu. Ponadto materiał ten ma również świetne właściwości pod względem tłumienia hałasu, zdecydowanie lepsze niż materiały pochodzenia mineralnego.

Docieplenia celulozą polegają na jej wdmuchiwaniu, dlatego też materiał ten dociera bez problemu do najtrudniej dostępnych zakamarków w przegrodach. Umożliwia uzyskanie również ciągłej i jednolitej warstwy izolacyjnej. Wpływa również na zminimalizowanie mostków termicznych oraz zapobiega powstawaniu szczelin w materiale. Z tego względu jej właściwości izolacyjne określa się jako bardzo wysokie, a sam materiał ocenia się bardzo pozytywnie pod względem użyteczności, ekologiczności i bezpieczeństwa dla środowiska.